பருவமே புதிய சேட்டை பண்ணு...

பலசரக்கு கடையில் பொட்டலம் மடிக்க என்று குமுதம், விகடன், வாரமலர், நாளிதழ்கள் என்று சைஸ் வாரியாக கிலோகணக்கில் வாங்குவோம். அதில் அதிர்ஷ்ட வசமாக "பருவகாலம்" புத்தகங்களும் ஒளிந்திருக்கும். அப்பா சந்தைக்குப்போகும் சமயம் ஏதேச்சையாக தென்படும் அப்புத்தகங்களை நானும் அண்ணனும் தனித்தனியே நைசாக லவட்டிவிடுவோம். நான் அதை படிக்க ஏதுவான இடமாக உறவுக்கார பையனின் அறையை தேர்வு செய்தேன். அது ஒரு சாணம் மொழுகிய குடிசை. அவன் படிப்பதற்கென்றே ஒதுக்கப்பட்டது. பெரும்பாலும் அமைதியின் திருவுருமாய் இருப்பான். ஊரில் அவனுக்கு அடக்கமான பையன் என்ற பேர். பாடப்புத்தகங்களுக்கு நடுவில் "அந்த" புத்தகங்களை சொருகி எடுத்துக்கொண்டு அம்மாவிடம் செல்வன் வீட்டில் படிக்கப்போகிறேன் என்று சொல்லி அவன் அறைக்கு வந்து படிப்பேன். அரைநிர்வாண படங்களும், மாமியின் கதைகளும் காம ஹார்மோன்களை அதிகம் சுரக்கச்செயது, முகப்பருக்களை அதிகமாக்கியது. செல்வனுக்கு அதைப்படிப்பதில் பெரிதாக ஆர்வம் இருந்ததில்லை. பாடமெல்லாம் படித்துமுடித்தது போக, கடைசியில் இரண்டு பக்கங்களை புரட்டினாலே அவனுக்கு வயிற்றை புரட்டும். எச்சில் உலர்ந்துவிடும். ஓரே அறையில் நாங்கள் சத்தமின்றி படிப்பதை ஊரே மெச்சியது. "அவனுங்களை பார்றா, எப்ப பாரு படிப்பு படிப்பு, எங்கயாவது வெளிய வாரானுங்களா?" என்று மக்குபயல்களுக்கு உதாரணம் காட்ட உபயோகமானோம். படித்து முடித்து விட்டு பாடப்புத்தகங்கள் வைக்கும் ட்ரன்க் பெட்டிக்கு அடியில் அதை வைத்துவிடுவோம். சிலமாதங்கள் கழித்து ஒரு தைத்திருநாளில் அம்மா வீடு கழுவுவதற்கு உதவி செய்துகொண்டிருந்தேன். செல்வனின் அம்மா மூர்க்கமான முகத்தோடு உள்ளே வந்தார். கையில் கால்வாசி நனைந்த "அந்த" புத்தகத்தை அம்மாவின் முன் நீட்டி "உம்புள்ள படிக்கிற புஸ்தகத்தை பார்" என்றார் உஷ்ணமாக. அதைப்படித்து முறுக்கேறிய நரம்புகள் அப்போது மெதுவாக தளர்ந்தது. ரத்தசோகை நோயாளிபோல் முகம்வெளுத்தது. அம்மாவின் முன் அந்த அவமானத்தை தாங்கிக்கொள்ள இயலவில்லை! செல்வனின் அம்மாவிடம் எதுவும் பேசவில்லை "சரி தாயி கண்டிக்கிறேன்" என்று சிம்பிளாக சொல்லிவிட்டாள். அங்கிருந்து நகரப்பார்த்தேன்! அம்மா எதிர்ப்பதும் காட்டாமல் விட்டுவிட்டாள். அவமானத்திலிருந்து மீள மணல் மேடு சென்று மணிக்கணக்கில் அடைக்கலமானேன். வீடு பிற்பகல் வீடுமீண்டதும் "ஏன்டா மதியம் சாப்பிடலை?" என்ற ஒற்றைகேள்வியில் தலைகுனிந்தேன். அதன்பின் அது பெரிய விஷயமாக விவாதிக்கப்படவில்லை என்பதில் நிறைய ஆறுதலாக இருந்தது. செல்வன் அதன்பின் ஆசிரியர் தேர்வுக்கு முயன்று, அரசால் தேர்வேழுதமுடியாமல் போன பல மானவார்களில் ஒருவனானான். அவனது சான்றிதழ்களும் கிடைக்கவில்லை ஒரு கார்பெண்டரிடம் உதவியாளனாக சேர்ந்ததாக அறிந்தேன். சமீபத்தில் அந்த கார்பெண்டர் தற்கொலைக்கு முயன்றதாக கேள்விப்பட்டு அதிர்ச்சியானேன். அதன் காரணத்தை அம்மாதான் சொன்னார். "அந்த கார்பெண்டர் பொண்டாட்டிய செல்வன் இழுத்துட்டு ஓடிட்டானாம்டா"

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

சோமு மாமாவின் காதல் கடிதங்கள். அப்பாவின் சரி வயது நண்பர் சோமசுந்தரம் மாமா. பால்யத்தில் இருந்து இடைவெளியே விழுந்துவிடாத பெரு நட்பு அவர்களுடையது. எங்களூர் மணல்வெளிகளில் அவர்கள் கழித்த காலம், காக்கா-குஞ்சு விளையாடிய வாகை மரங்கள் சாட்சியுடன் இன்னமும் முற்றி வளர்ந்து இருக்கின்றன. கிளைமுறிந்து விழுந்து கால்கள் பிசகிய நேரமும்,தெரியாமல் பட்ட கல்லடிகளில் இருவர் ரத்தமும் ஜாதியை தாண்டி ஒரே கல்லில் தோய்ந்திருக்கக்கூடும். இத்தனைக்கும் அவர்களுக்குள் எந்த உறவுமுறையையும் இட்டு அழைக்கும் பழக்கமில்லை. பாண்டிச்சேரியில் ஆங்கிலோ பிரெஞ்சு டெக்ஸ்டைல்சில் சோமு மாமாவுக்கு வேலை கிடைத்த சமயம்தான் அப்பா வெறுமையையும் தனிமையும் உணரத்தொடங்கினார். கிட்டத்தட்ட காதலியை பிரிந்த சோகம் சூழ்ந்து கொள்ள ஆரம்பித்தது. ஒரு வாரம் கழித்து வந்த இன்லேன்ட் கடிதத்தில் அப்பா சொக்கித்தான் போனார். அது அப்பாவுக்கு வந்த முதல் கடிதமாகக்கூட இருக்கலாம். ஃபோக்ஸ் கம்பியை கொக்கிபோல் வளைத்து விட்டத்தில் மாட்டி குத்திவைக்கப்பட்ட அந்த முதல் கடிதத்தில் குவிந்திருந்த எழுத்துக்கள் வீட்டை நிறைத்தன! அன்றைக்கு ஆரம்பித்த கடிதங்கள், வருடம் ஒருமுறை வரு...
Read more

SURVIVAL OF THE FITTEST

இப்போதெல்லாம் சுமாரான உணவகங்களில் கூட சாப்பிட்டு முடித்ததும் புத்தகம் போன்ற அட்டைகளில்தான் சாப்பிட்ட ரசீது வைக்கிறார்கள். அனேக சிப்பந்திகளும் மேலைய நாட்டினர் போல் ஒரே நிற உடுப்பணிந்து பவ்யமாக தமிழக அமைச்சர்கள் போல் நின்றுகொண்டுதான் கட்டளை கோருகிறார்கள். எனக்குத்தெரிந்த உள்ளூர் உணவகம் ஒன்றில் பலவருடம் பரிமாறுபவராக சிவராஜ் என்பவர் இருக்கிறார். அறுபதைக்கடந்த அவர் இதற்குமுன் இருந்த உணவகத்தை இழுத்து மூடிவிட்டதால் இப்போது இங்கிருக்கிறார். எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன் ஊக்கத்தொகை தருகிறவர் தராதவர் என எந்த பேதமும் இன்றிவாடிக்கையாளர்களை எதிர்கொள்கிறவர். ரசீதை தருவதே சூடம் காட்டும்போது இடது கைவிரல்கள் வலது கணுக்கை அருகேபடும்படி இருக்குமே அப்படி பக்தியுடன் தருவார். சிலர் ஊக்கத்தொகை கொடுக்கும்போதும் அப்படியேதான் பெற்றுக்கொள்வார். என் சிறு வயதிலிருந்தே அவரை அப்படித்தான் பார்த்துவருகிறேன். மீசை அரும்பாத வயதிலேயே அவருக்கு ஒரு முதலாளி தோரணையில் காசு கொடுத்திருக்கிறேன். ஒரு முறை அப்பாவுடன் போகும்போது சாப்பிட்டு முடித்ததும் அவருடன் நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு வந்து நீண்டநேரம் கழித்து அவருக்க...
Read more

பூர்வ ஜென்ம...

நண்பரின் சர்விஸ் சென்டரின் முன்நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தபோது நாற்பது வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு அம்மா என்னை அருகில்வந்து சன்னமான குரலில் அழைத்தார். "தம்பி நீங்க ரத்தினம் அக்கா பையன் தானே, என்னை உங்களுக்கு தெரியாது ஆனா, உங்களை எனக்குதெரியும்..ஒரு உதவி." என்று ஆரம்பித்தார். "சொல்லுங்க என்ன பண்ணனும்" "பக்கத்துலதான் வீடு ஒரு எட்டு வந்தா கொஞ்சம் உபயோகமா இருக்கும்" "என்ன விஷயம் சொல்லுங்க வாரேன்" "என்ககூடப்போறந்தவங்க பசங்க யாரும் இல்லை.மூனும் பொண்ணுங்க, கொஞ்சநேரம் முன்னாடி எங்கப்பா இறந்த ுட்டார் என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை குளிப்பாட்டி சேர்ல வைக்கணும், சொந்தங்களுக்கு சொல்லிவிட்ருக்கு, அவங்க வாறதுக்கு மதியம் ஆயிடும் அதுவரைக்கும் அப்படியே வச்சிருக்க முடியாது அதான் கொஞ்சம் உதவி பண்ணீங்கன்னா..." என்றார் துளி சலனமின்றி. எனக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது. ஒரு பிரேதத்தை குளிப்பாட்ட வேண்டுமா தனியாளாக! கைகால் உதற ஆரம்பித்தது. என்னை வேறு தெரியும் என்று சொல்லிவிட்டார்.அம்மாவின் பெயரை சொல்கிறார். ஒருவேளை அமாவுக்கு தெரிந்தவராக இருக்குமோ என் யோசித்தவாறே சென்றேன். ஒரு அகண்ட...
Read more